Książka jest podzielona na pięć części, z których pierwsza poświęcona jest w przeważającej mierze wyjaśnieniu kwestii technicznych, wpływających na ekspozycję: konsekwencjom regulacji przysłony, czułości matrycy i czasu naświetlania.  Oprócz podstawowych wyjaśnień znajdziemy tu też ograniczenia oraz wady i zalety każdej z metod wpływania na naświetlenie zdjęcia. Początkujący mogą traktować to jak abecadło, bardziej zaawansowanym fotoamatorom lektura tego rozdziału uporządkuje posiadaną wiedzę.

Pozostałe dwa rozdziały tworzą pary: drugi rozdział poświęcony jest zagadnieniom związanym z bardzo długim czasem ekspozycji, więc trzeci – bardzo krótkim naświetleniom, a skoro czwarty podejmuje zagadnienia dotyczące fotografowania z otwartą przysłoną, to piąty omawia kwestie pojawiające się przy przysłonie zamkniętej. I na tym polega tytułowa ekstremalność ekspozycji – odnosi się do sytuacji, gdy z jakiegoś powodu stosujemy bardzo długie i ultrakrótkie naświetlanie albo też bardzo dużą lub bardzo płytką głębię ostrości.

Giełda pomysłów

Jak ustawić ostrość i czas naświetlania gdy jest bardzo, bardzo ciemno? Jak fotografować sztuczne ognie? Jak zrobić zdjęcie spadającej kropli wody czy pocisku z wiatrówki rozrywającego owoc? W książce znajdziemy przepisy na radzenie sobie w tych sytuacjach. Przeczytamy tu zarówno porady dotyczące technik popularnych i dość znanych – jak portrety z bardzo płytką głębią ostrości czy panoramowanie, jak też mniej znane triki, np. związane z wykorzystaniem ultrakrótkiego błysku flesza. Autor opisuje, jak zwiększyć lub zmniejszyć głębię ostrości za pomocą obiektywów z mechanizmem tilt-shift, ale prezentuje też, co można zrobić z obiektywem-zabawką Lensbaby.

David Nightingale nie ogranicza się tylko do porad sprzętowych, ale pokazuje, jak wykorzystać możliwości oferowane przez oprogramowanie, czy to do zwiększania rozpiętości tonalnej (HDR), czy głębi ostrości przez montaż zdjęć.

Pierwszy krok na nieznany teren

Książka z pewnością nie wyczerpuje żadnego z poruszonych tematów. W niedużej części dotyczącej fotografowania z przymkniętą przysłoną nie ma np. słowa o negatywnych skutkach dyfrakcji, a przy wyjaśnieniach stosowania hiperfokalnej – o ograniczeniach tej metody w odniesieniu do obiektywów o ogniskowej dłuższej niż 50 mm.

„ Ekstremalna ekspozycja” w żadnym z przedstawianych zagadnień nie aspiruje do kompletnego kompendium, ale też trudno oczekiwać, żeby wszystkie tak różnorodne kwestie zostały rozstrzygnięte od A do Z na niespełna 150 stronach. O samej fotografii nocnej jest spora książka Tony'ego Worobca i kolejna, zupełnie inna w podejściu do tematu, Michaela Freemana. Nie ma co oczekiwać, że na kilkunastu stronach David Nightingale zdoła zawrzeć wiedzę z tamtych dwóch książek.

Na co może liczyć czytelnik, to przedstawienie ogromu możliwości, jakie dzisiaj ma fotograf przy regulowaniu czasu naświetlania i otworu przysłony, a także zapoznanie się podstawami korzystania z wielu interesujących technik oraz związanymi z tym wyzwaniami.

Książka będzie najbardziej przydatna dla średniozaawansowanych fotoamatorów, którzy opanowali obsługę aparatu, radzą sobie z podstawami, a poszukują nowych sposobów ekspresji. Warto mieć świadomość, że Nightingale pomoże nam wykonać pierwszy krok na tej drodze, wskazując wiele interesujących ścieżek. Jeśli nam się spodoba, to dalszą wędrówkę odbędziemy sami lub w towarzystwie innych autorów.